In 2013 werd Danni Heylen meter van Buddywerking Vlaanderen. In dit interview gaan we met haar in gesprek over haar meterschap, haar ervaringen met het thema eenzaamheid en het belang van projecten zoals Buddywerking.
Hoe heb je Buddywerking Vlaanderen leren kennen?
Danni: “Ik kende Buddywerking Vlaanderen al van voor ik meter was van het project. Mijn visagiste van bij F.C. De Kampioenen was namelijk actief als vrijwillige buddy. Toen ik de vraag kreeg om mij in te zetten voor Buddywerking, heb ik dan ook niet geaarzeld, want ik vind het project ontzettend waardevol.”
Worstel je zelf soms met eenzaamheidsgevoelens?
Danni: “Zelf heb ik nog geen eenzaamheid ervaren, maar mensen in mijn omgeving wel. Eenzaamheid gaat vaak gepaard met mensen die het moeilijk hebben in het leven, niet lekker in hun vel zitten, het leven niet meer zien zitten… Ik heb al gemerkt dat, als iemand een partner verliest, het ontzettend moeilijk is om het leven weer op te pakken. Je gaat door een rouwproces, je voelt je niet lekker en bijgevolg sluit je je meer en meer op en word je eenzaam. Zelfs als je kinderen of een sterk sociaal netwerk hebt, kan je eenzaamheidsgevoelens ontwikkelen.”
“Ondanks het feit dat ik geen psychische moeilijkheden heb, een goeie job heb en een stabiele relatie, merk ik ook dat het moeilijker en moeilijker is om tijd te vinden voor je medemens. Ik woon zelf in een dorp, waar buren nog voor elkaar zorgen. Maar in een grootstad is die sociale controle steeds moeilijker. We leven steeds meer individualistisch en zijn steeds minder solidair. Ik merk ook dat, als ik met vrienden of familie op restaurant ga, mijn gezelschap het merendeel van de tijd op de gsm zit. En dat mensen die niet voldoen aan ‘de norm’ een pak makkelijker worden uitgesloten.”
Waarom vind je Buddywerking een waardevol project?
Danni: “Het is positief dat er wordt ingezet op één-op-ééncontact. Het is goed dat de deelnemer met een vrijwilliger gematcht wordt die écht naar hem of haar zal luisteren. Duo’s doen simpele dingen samen, zoals een kopje koffie drinken, gaan wandelen en naar de winkel gaan. De vrijwilligers worden bovendien opgeleid, er is professionele ondersteuning en er wordt echt gezocht naar een goeie match. Voelt een duo zich niet goed? Dan wordt de deelnemer gematcht aan een andere vrijwilliger, waarbij die klik er wel is.”
“Het is makkelijk om te zeggen dat wie zich niet goed in z’n vel voelt hulp moet zoeken, maar in realiteit is dat niet zo evident. Wie zich niet goed voelt, komt niet buiten. Ik wil mensen met moeilijkheden wel aanraden om daarover te proberen babbelen. Durf benoemen dat je je niet goed voelt, durf hulp zoeken, durf buitenkomen. Vrijwilligers zoals de buddy’s helpen je met hart en ziel. Ik hoop dat meer en meer mensen de weg vinden naar Buddywerking.”