Like Van Damme, de eerste coördinator van Buddywerking Vlaanderen, neemt ons mee in de geschiedenis. Hoe is Buddywerking Vlaanderen ontstaan? Wanneer kreeg het project steun van de overheid? En op welke verwezenlijking is ze het meest trots?
Hoe ben je met Buddywerking Vlaanderen in contact gekomen?
Like: “De allereerste buddywerking – het project Metawonen in Gent – wilde vanuit het geloof in de vermaatschappelijking van de zorg mensen met een psychische kwetsbaarheid uit hun sociaal isolement halen via contact met een buddy.”
“Het Centrum Geestelijke Gezondheidszorg Eclips, nu CGG Adentro, wilde het project Metawonen Gent uitrollen in volledig Vlaanderen en Brussel. Om die uitrol in goede banen te leiden, gingen ze in 2007 op zoek naar een halftijdse coördinator. Ik solliciteerde en kreeg de job!”
Hoe zag je takenpakket er in die periode uit?
Like: “Als coördinator was het mijn taak om de CGG’s in Vlaanderen en Brussel rond de tafel te krijgen, en hen te overtuigen om ook in hun CGG een buddyproject op te zetten. 10 CGG’s, verspreid over Vlaanderen en Brussel, sprongen mee op de kar. Vervolgens diende ik een projectdossier in bij de Vlaamse overheid, en dat dossier werd goedgekeurd. We kregen subsidies voor het ‘Buddyproject Vlaanderen’ voor één jaar.”
“In de deelnemende CGG’s werd een regionale buddymedewerker aangeworven. Elke buddymedewerker regelde de regionale werking individueel, maar ik stond in voor de coördinatie van de Vlaamse werking. Ik zorgde er bijvoorbeeld voor dat de buddymedewerkers over regio’s heen dezelfde visie uitdroegen, en ik organiseerde vergaderingen met alle regionale buddymedewerkers. Daarnaast zorgde ik ervoor dat het project persaandacht kreeg, en via een samenwerking met een communicatiebureau gaven we het project een eigen identiteit. Jaarlijks organiseerde ik een vergadering met de CGG-directies en daarnaast verzorgde ik de nodige rapportages voor de Vlaamse overheid. Ik ging ook op zoek naar een peter en meter voor het project, dat werden uiteindelijk Wannes Capelle en Danni Heylen.”
“In het begin werden de subsidies jaarlijks verlengd. Maar in 2011 geloofde de Vlaamse overheid voldoende in het project en werd beslist om het structureel in te bedden in de werking van de CGG’s, met een overkoepelende coördinator op Vlaams niveau. Omdat het geen jaarlijks ‘project’ meer was, kreeg het toen ook een nieuwe naam: Buddywerking Vlaanderen was geboren.”
Waar ben je het meest trots op?
Like: “Ik ben fier op het feit dat ik als eerste coördinator Buddywerking mocht uitrollen in heel Vlaanderen. Maar ik ben vooral ook trots op de werking van Buddywerking Vlaanderen zelf. De buddy’s betekenen enorm veel voor de mensen met een psychische kwetsbaarheid, en ook de vrijwilligers halen voldoening uit dit project. Daarnaast is Buddywerking een warme en menselijke organisatie die bijdraagt aan de destigmatisering van mensen met een psychische kwetsbaarheid.”
“Bovendien ben ik trots op mijn opvolger, Robin Broché. Nadat ik bijna zes jaar aan de slag was als coördinator van Buddywerking, nam hij de fakkel van mij over in 2013.”