Ans Hillebrant is al 29 jaar actief als Buddymedewerker, verbonden aan CGG Adentro in Gent. Ze geeft ons meer inzicht in wat de job van buddymedewerker precies inhoudt, wat de mooie aspecten zijn van de job, maar ook de uitdagingen die erbij komen kijken. 

Dag Ans. Wat houdt job als buddymedewerker precies in? 

Ans: “De kerntaak van een Buddymedewerker is het samenbrengen van mensen. Je hebt de buddy, die zich inzet als vrijwilliger, en je hebt de deelnemer. Dat is een volwassen persoon met een psychische kwetsbaarheid die zelfstandig woont. Buddymedewerkers zetten eigenlijk georganiseerde vriendschappen op. Het is ons doel om één-op-één vriendschaprelaties te creëren tussen een buddy en een deelnemer. Duo’s nemen dan samen deel aan activiteiten in de vrijetijdssfeer, zoals gaan wandelen, een koffie drinken, naar de cinema gaan, …” 

Hoe ziet jouw takenpakket er precies uit? 

Ans: “Wij hebben verschillende taken. We matchen deelnemers en buddy’s met elkaar, we leiden buddy’s op en we ondersteunen de duo’s. Daarnaast is het ook onze job om buddy’s te recruteren en te blijven motiveren, want zonder onze vrijwilligers bestaat onze werking niet. We werven ook deelnemers door ons aanbod onder andere bekend te maken bij hulpverleners, zodat zij mensen met een psychische kwetsbaarheid naar ons kunnen toeleiden. Het is ook onze taak om in te schatten of wij een antwoord kunnen bieden op de hulpvraag die we krijgen. Mensen die op zoek zijn naar een intieme relatie of naar iemand waarmee ze dagelijks contact kunnen hebben, kunnen wij niet helpen. Ook vragen van mensen in een crisissuatie, mensen met een agressieprobleem of mensen met een actieve verslaving kunnen wij niet beantwoorden.” 

“Het is belangrijk om bij de aanvragen die we krijgen, onze doelgroep goed voor ogen te houden. Dat is nodig, want heel veel doelgroepen krijgen met eenzaamheid te maken, waardoor we ook verschillende vragen binnenkrijgen. Denk aan ouderen, mensen met fysieke klachten, mensen met een verslavingsproblematiek, … Helaas is het voor ons onhaalbaar om al die verschillende doelgroepen te ondersteunen.” 

Wat vind je het mooiste aan je job? 

Ans: “Ik heb doorheen mijn loopbaan heel wat duo’s mogen vormen. Het is mooi om vanop de eerste rij te mogen zien wat mensen voor elkaar kunnen betekenen. Ze leren elkaars leefwereld kennen en delen verhalen met elkaar. In een ideale wereld is een project als Buddywerking overbodig, omdat iedereen in zijn eigen omgeving een buddy heeft (bijvoorbeeld een goede buur of een vriend). Maar in realiteit is dat niet het geval, en daarom zijn wij er.” 

“Het langste duo bestaat al 25 jaar, andere duo’s bestaan 10 jaar of 15 jaar. Die langdurige vriendschapsrelaties zijn mooi om te zien, maar worden wel zeldzamer. Vandaag zetten mensen zich minder graag langdurig in. Er is nu een veel groter aanbod aan vrijwilligerswerk dan vroeger, en veel mensen willen van verschillende soorten werkingen kunnen proeven. Ik beloof deelnemers dan ook nooit een buddy voor het leven, iemand die zich een jaar wil engageren is ook waardevol.” 

Worden duo’s die elkaar al 25 jaar kennen echte vrienden?  

Ans: “Nee, het blijft een georganiseerde vriendschap en de duo’s blijven deel uitmaken van Buddywerking Vlaanderen. En dat is nodig, want wij zorgen ervoor dat vrijwilligers en deelnemers grenzen kunnen afbakenen, en dat er een kader is waarbinnen het vrijwilligerswerk plaatsvindt. Wij beperken het vrijwilligerswerk in tijd, en dat is de reden waarom het voor buddy’s haalbaar is om dit langdurig te doen. Daarnaast coachen en ondersteunen wij als Buddymedewerker de vrijwilligers, want werken met mensen met een psychische kwetsbaarheid is niet evident. Hoe reageer je bijvoorbeeld, wanneer iemand een psychose krijgt? Op zo’n moment is het goed dat wij er zijn.” 

Heeft Buddywerking ook een maatschappelijke meerwaarde? 

Ans: “Ongetwijfeld. Buddywerking is een aanvulling op professionele zorg. Maar wel een heel belangrijke aanvulling, want met een psychiater ga je bijvoorbeeld niet naar de cinema. Of met een maatschappelijk assistent ga je niet shoppen. Er is bovendien ook wederkerigheid. De buddy betekent veel voor de deelnemer, maar de duowerking betekent ook veel voor de buddy. De buddy’s leren veel bij over zichzelf. Ze leren bijvoorbeeld luisteren, ze leren bij over psychische kwetsbaarheid, ze leren bij over ander leefwerelden, … Iets kunnen betekenen voor iemand anders, maakt de vrijwilligers zelf ook gelukkig. Daarenboven genieten de buddy’s ook van de activiteiten die ze doen met de deelnemers. Ga je samen naar de cinema? Dan geniet je ook van de film. En tegelijk heb je de andere persoon een lichtpuntje gegeven in zijn week.” 

“De vrijwilligers die bij ons actief zijn, zijn een gevarieerde groep. Zowel mannen als vrouwen engageren zich. De meeste vrijwilligers hebben weinig tijd, maar maken wel speciaal voor dit vrijwilligerswerk tijd vrij. Ze zijn bijvoorbeeld beroepsmatig actief in de financiële sector, en willen hun zorgende kant in hun vrije tijd benutten. Vroeger hadden we veel vrijwilligers die met vervoegd pensioen waren, maar tegenwoordig werken mensen langer, waardoor we die groep van vrijwilligers wat kwijt zijn.” 

Eind 2026 ga je met pensioen. Zal je Buddywerking Vlaanderen missen? 

Ans: “Zeker. Ik kijk er niet naar uit om afscheid te nemen van Buddywerking. Ik heb zoveel mooie mensen, duo’s en verhalen leren kennen. Het zal pijnlijk zijn om mijn buddy’s en deelnemers achter te laten.” 

“Tegelijk kijk ik ook uit naar mijn pensioen, want dan komt er veel tijd vrij voor nieuwe uitdagingen. Of ik zelf als vrijwilliger aan de slag zal gaan? Misschien wel. Maar wat al zeker vaststaat, is dat ik Buddywerking zal blijven volgen, en ik hoop dat de overheid en de CGG’s in het project blijven geloven!” 

Share